قریه ای است در ارتفاعات سر به فلک کشیده ی ولسوالی میرامور بنام سرقل نَدَک که افتخارِ پرورش دادن یک قهرمان را در آغوش خود دارد و آن قهرمان کسی نیست جز زهرا؛ طفلی که هردو پایش نیمه فلج است و توان راه رفتن ندارد اما همت، عزم، تلاش و توانایی اش فوق العاده است که کمتر کسی با او برابری میتواند؛ پدر زهرا دهقان و مادرش تا چهار سال قبل معلم یکی از مکتب های تعلیمات عمومی اما فعلا متاسفانه خانم خانه است که شغل و وظیفه اش را قربانی رسیدگی به زهرا کرده است و پدرش نیز تمام درآمد و راحتی زندگی اش را به زهرا اختصاص داده است.
زهرا که اکنون ۷ سال سن دارد از رحم مادر معلول پا به دنیا گذاشته که هردو پای او فلج، زبان و دست هایش نیمه فلج و باعث افسردگی و ناامیدی والدین اش میگردد، جای بسا خوشی برای والدین او این است که در نتیجه تلاش، زحمت و مصارف گزاف رو به بهبود گذاشته و اکنون دست هایش کار های ظریف مثل نوشتن را انجام میدهند ولی با کمی مشکل، زبانش با زحمت به ادای کلمات و جملات او را یاری میکند و پاهایش توان انتقال زهرا را هنوز بطور درست ندارد و فقط در فاصله های بسیار کوتاه و داخل خانه میتواند راه برود، پاهای او هنوز در داخل قالب های مصنوعی است تا بتواند زهرا را استوار نگهدارد.
با شروع شدن صنف تعلیمات محلی موسسه رفاه اجتماعی راه رهنورد که در دور ترین و محرومترین نقاط میرامور راه اندازی گردیده است، زهرا ثبت نام و در صنف اول محلی قریه سرقُل نَدَک بحیث شاگرد پذیرفته شده منظم و منضبط در صنف حاضر میگردد و این آمدن به صنف که خودش توان راه رفتن را ندارد ولی یک ساعت غیر حاضری ندارد را مدیون زحمات پدر، مادر و مادر کلان خود میباشد. خانه ی عبدالله پدر زهرا در ۱.۵ کیلو متری محل صنف قرار دارد و همه روزه اگر پدر در خانه بود و فرصت داشت زهرا را روی دوش خود به صنف برده بعد از رخصتی دوباره رفته پس به خانه انتقال میدهد، اگر پدر فرصت نداشت نوبت به مادر فداکار اش میرسد و اگر مادر هم زیاد مصروف بود این مشئولیت را مادر کلان زهرا که خانم کهن سالی است و این کار برای او خیلی دشوار و طاقت فرسا است، متحمل میگردد.
زهرا که ظاهرا یک طفل معلول است از استعداد فوق العاده ای برخوردار است و در داخل صنف با چهره ای معصومانه، زیبا و صمیمی که دارد و همیشه با لبخند های شیرین اش عجین میباشد، توجه هر بازدید کننده را به خود معطوف میدارد؛ او که اکنون در اواخر صنف اول قرار دارد با حمایت و عطوفت والدین و زحمات فاطمه سروری معلم صنف که زهرا را خیلی دوست دارد، توان خواندن و نوشتن کلمات و جملات، توانایی تعریف و حل عملیه های ابتدائی ریاضی و موضوعات مندرج در کتب صنف اول، خواندن متن قرآن کریم بصورت رو خوانی، مهارت ها و قابلیت های زندگی در اجتماع را بخوبی کسب نموده است و هیچ سوالی از مضامین درسی صنف اول را بی جواب نمی گذارد. او با همت و اراده ی بلندی که دارد میخواهد در آینده یک داکتر ورزیده شود تا بتواند اطفالی که مثل خودش به مشکلات مریضی مواجه می گردند را تداوی نماید.
نویسنده: غلام یحی اکبری کارمند موسسه RRSWO
